Gedichtendag 2019 – vrijheid

Weg met regels
Weg met dwang
Weg met structuur
Nooit meer gevang.

“Wij willen vrij zijn!”
Roepen we luid
Voor heel de wereld
Van Noord tot Zuid.

“Want gij zult vrij zijn!”
Is ons gebod
Vrijheid is alles
Wie anders wil is zot.

En hebben we vrijheid
Kiezen naar hartlust
Toch blijven we angstig
En vinden nooit rust.

Want bij elk gevaar
Of onheil dat dreigt
Dan bouwen we muren
Vrijheid die weer zwijgt.

Advertenties

Klimaatspijbelaars?

Wanneer ik de laatste weken de negatieve commentaren van verontwaardigde politici, zeer ernstig genomen professoren of kritische leeftijdsgenoten over de ‘inconsequente klimaatspijbelaars’ lees of hoor, moet ik vaak aan volgende vergelijking denken:

Stel je voor dat je een tiener kent die van zijn ouders elke dag chocolade, chips, cola en snoep krijgt. Deze tiener eet dit al heel zijn leven veel te veel. Daarenboven woont hij in een huis waarin in elke kamer ofwel een tv staat te spelen, ofwel een computer voorhanden is.

Je zal begrijpen dat de gezondheid van deze tiener niet optimaal is; zijn bloeddruk is te hoog, hij beweegt te weinig en zijn conditie is slecht. Ook zijn ouders eten ongezond en zitten de hele dag voor de computer of hangen voor een tv. Regelmatig komt de bezorgde huisarts langs en waarschuwt voor ernstige gezondheidsrisico’s: diabetes, hoge bloeddruk en zelfs hartaanval.

De ouders vinden de dokter maar een overdrijvende paniekzaaiende zeur, maar begrijpen wel dat het beter zou zijn wat meer moeite te doen voor hun gezondheid. Ze besluiten een hometrainer te kopen en vullen hun wekelijks boodschappenlijstje aan met groenten en vers fruit. Ze zijn heel fier op deze extra inspanningen voor de gezondheid van zichzelf en van hun zoon.

Tot hun grote verbazing en verontwaardiging ziet de dokter deze inspanningen niet. De dokter merkt vooral op dat de hometrainer amper gebruikt wordt en dat het fruit ligt te beschimmelen in de fruitschaal. De ouders vinden de dokter een nog grotere paniekzaaiende zeur.

De tiener gaat naar een goede school en leert daar alles over gezonde voeding en een gezonde levensstijl. Hij vertelt hier thuis over, en zijn ouders antwoorden fier dat ze elke week veel geld uitgeven aan groenten en fruit, en dat die nieuwe hometrainer echt het beste en nieuwste model is. Ze begrijpen alleen niet goed waarom hun zoon thuis niet gezond eet en nooit op de hometrainer oefent. Waarom blijft hij alle chocolade en snoep opeten terwijl er zoveel fruit en groenten beschikbaar is?

Op een dag besluit de tiener dat het zo niet verder kan. Uit protest tegen de ongezonde levensstijl van zijn gezin, spijbelt hij elke donderdag en doet een protestactie in huis. Want wat is de zin van een diploma als hij binnen enkele jaren zeer waarschijnlijk zal sterven aan een hartaanval.

Zijn ouders zijn in alle staten over zijn onverantwoord gedrag. Hij moet de dokter niet zo serieus nemen. Ze hebben van een bevriend koppel zelf gehoord dat je de diagnose van een dokter in vraag moet durven stellen. Pas dan ben je volwassen en kritisch.

Ook de school reageert negatief. Ze beschuldigt de tiener van inconsequent gedrag. Want hij blijft snoep eten in plaats van fruit en hij zit veel te lang voor zijn computer in plaats van op de hometrainer.

En de tiener? Hij spijbelt dapper verder en voert actie voor een gezondere levensstijl voor het hele gezin.

Verdriet

Kan je sterven van verdriet?
Zoals sterven zonder water
Liefde missen is het niet
Eerder een gebrek aan ‘later’.

Zo is sterven van verdriet
Als een brekend hart, verbrijzeld
Geen herstel in het verschiet
Met een hart door rouw gegijzeld.

Dus klinkt sterven van verdriet
Als het zingen van een lied
Zelfs al naargelang de context
Zonder noten, zonder tekst…

Boek

Ik ben een boek
En lees mezelf
In woord na woord
Draai om het blad.

Zoek zin na zin
Nacht slapeloos
Ondanks ontij
De beste lijn.

Ik ben een boek
Nog onvoltooid
Schrijf mijn verhaal
Onuitgemaakt.

Mijn laatste blad
Zo blank als leeg
Wordt ooit verteld
Anticlimax.

De dood is niet het einde

De dood is niet het einde
Van liefde tussen ons
Is werkelijk en blijvend
Zelfs zonder jouw respons.

Ik kan je niet meer horen
Ik kan je niet meer zien
Ik kan je niet meer ruiken
Niet voelen bovendien.

Ik mis je elke morgen
Ik mis je elke dag
Ik mis je als we wenen
Ik mis je als ik lach.

Gemis brandt diep vanbinnen
Gemis doet heel veel pijn
Jouw gekke bekken denkend
Verlang ik naar jouw zijn.

Maar ooit komen we samen
Opnieuw wij twee bijeen
Dan kan ik je weer aaien
Je hoofd, je hand, je been.

Soms wil ik dat versnellen
En nu reeds bij je zijn
Want liever oversteken
Dan voelen deze pijn.

Maar ik moet geduldig wachten
Mijn leven nog te gaan
Mijn tijd nog niet gekomen
Mijn taak nog niet voldaan.

En als mijn uur gekomen
Mijn uur van afscheid hier
Ben ik verlost van weemoed
Weer bij mijn knuffeldier.

Dan kan ik je vertellen
Dat alles na je dood
Zo ongerijmd intens werd
Zo rauw en schor ontbloot.

Neen, de dood is niet het einde
Van liefde tussen ons
Maar ik moet geduldig lopen
Nog duizend marathons.

Geen kind zo aanwezig – wereldlichtjesdag 2017

Geen kind zo aanwezig
als het kind dat je mist
De leegte aan tafel
veel erger dan twist
Want nooit echt oplosbaar
wel voelbaar als mist.

Geen kind zo aanwezig
als het kind dat kind blijft
Geen toekomst, geen dromen
verleden verstijft
Geen kind dat volwassen
zijn kindtijd herschrijft.

Geen kind zo aanwezig
als het kind nu een ster
Onzichtbaar, ontastbaar
verwijderd zo ver
Doch voelbaar in rauwheid
altijd her en der.